Οι προοπτικές απασχόλησης των νέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

H Νεολαία αποτελεί το κύτταρο της κοινωνίας, επομένως ο χαρακτήρας της, καθορίζει την εικόνα στη μελλοντική κοινωνία. Μέσα από τη νεολαία ξεκινάει η δυναμική των ιδανικών για να συμπληρώσει τις κοινωνικές αδυναμίες. Παρά τις παραπάνω διαπιστώσεις η σημερινή νεολαία βάλλεται από την αβεβαιότητα και την ανεπάρκεια μιας κρίσης που δεν έχει μόνο οικονομικό, αλλά ιδεολογικό και πολιτικό χαρακτήρα.

Η θέση των νέων, σήμερα, είναι περισσότερο αμφισβητούμενη παρά ποτέ. Η κατάρρευση όλων των ιδεολογημάτων που πέρασαν τα 100 τελευταία χρόνια και η απουσία μιας νέας φιλοσοφίας έφερε τους ανθρώπους σε μια ιδεολογική φτώχεια. Τα επαγγέλματα είχαν από μόνα τους μια εικόνα θεώρησης του κόσμου που χάθηκε, γιατί όποιο επάγγελμα κι αν επικαλεστούμε, θα βρεθούμε στο ίδιο οικονομικό, κοινωνικό και εργασιακό κενό. Ο καθημερινός αγώνας για την επιβίωση διεξάγεται σε ένα αμφιλεγόμενο εργασιακό περιβάλλον, όπου οι κοινωνικές κατακτήσεις χάνονται στο βωμό της εργασιακής αβεβαιότητας. Μια μεσαιωνική ψυχολογία κυριαρχεί στην καθημερινή ανασφάλεια, χωρίς να καλύπτει τις ανάγκες των νέων.

Ο καθημερινός αγώνας ξεκινά από τη «μάχη» για ένα πτυχίο, ένα μεταπτυχιακό και ένα διδακτορικό, για να καταλήξει στην ανεργία. Οι ανάγκες έχουν περιοριστεί δραματικά, αφού πολλοί λίγοι κατορθώνουν να επιβιώσουν εύκολα, έξω από την πατρική εστία. Το όνειρο μιας ανεξάρτητης κι αυτόνομης πορείας είναι πολύ μακρινό και η δημιουργία της ανεξάρτητης οικογένειας φαίνεται πολυτέλεια. Η αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης στο εξωτερικό μοιάζει συχνά η μόνη διέξοδος.

Αν θέλαμε να περιγράψουμε τις ανάγκες των νέων πρέπει να τις ξεχωρίσουμε ανάμεσα σ’ αυτές που ονειρεύονται ξεκινώντας τις σπουδές και σ’ αυτές που αντιμετωπίζουν αναζητώντας εργασία. Η μια πλευρά έχει να κάνει με την επιθυμία, η άλλη πλευρά σχετίζεται με την πραγματικότητα. Η απόσταση ανάμεσα στα δυο είναι πραγματικά μεγάλη, διότι η θέση που βρίσκονται δεν τους αφήνει μεγάλα περιθώρια επιλογών.

Ο χώρος εργασίας επιβάλλει –πολλές φορές– να κρύψουν προσόντα για να πετύχουν ένα ελάχιστο εισόδημα, επειδή ο εργοδότης δεν θα προτιμήσει έναν προσοντούχο από έναν μη προσοντούχο, έτσι μειώνει το εργατικό κόστος στο ελάχιστο, σε μια εποχή που πολλές επιχειρήσεις κλείνουν. Ο φόβος της ανεργίας και η εργασιακή αβεβαιότητα αυξάνει τις απαιτήσεις και μειώνει τις αποδοχές.

Η έννοια της ανάγκης παίρνει πλέον τη σημασία του βιοπορισμού και χάνει την κοινωνική διάσταση του όρου. Ανάμεσα στην οικονομική και την κοινωνική ανεξαρτησία υπερισχύει η οικονομική ανεξαρτησία στη βάση μιας ελάχιστης απολαβής που με δυσκολία θα καλύπτει το κόστος ζωής. Σ’ αυτό το σημείο δε μιλάμε για τίποτε λιγότερο από έναν κοινωνικό συμβιβασμό. Όταν ο νέος υποχρεώνεται να συμβιβαστεί έρχεται σε μια πολύ δύσκολη θέση, γιατί βιώνει τις υποχωρήσεις και χάνει το "όραμά" του για το αύριο.

Αντιλαμβάνεται ότι μοναδική υπεραξία είναι ο αγώνας του για να καλύψει τις υποχρεώσεις του και να διατηρήσει τη θέση που έχει στο χώρο εργασίας, ένας αγώνας για σπουδές που έκανε στο παρελθόν μπαίνει στο περιθώριο ή στην καλύτερη περίπτωση αξιολογείται υποπολλαπλάσια, αφού κάποιοι άλλοι με τα ίδια ή και περισσότερα προσόντα μπορούν να τον αντικαταστήσουν.

Η λογική του αναλώσιμου περνάει εύκολα στη συνείδηση του εργαζόμενου, ιδιαίτερα σήμερα που η Κρίση μειώνει τις θέσεις εργασίας σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Οι επιλογές των νέων δεν έχουν να κάνουν με την αξία του εργατικού δυναμικού που κοστολογείται καθημερινά.

Οι όροι επένδυση–κίνητρο–απόδοση αποτελούν ένα χρυσό οικονομικό τρίπτυχο που καλύπτει τόσο την αγορά εργασίας όσο και τη επιμόρφωση του στελεχιακού δυναμικού σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Στην πραγματικότητα η νεολαία μπαίνει σε μια λογική που κινείται μέσα σε μονεταριστική αντίληψη και δεν έχει περιθώρια για κοινωνικές ευαισθησίες.

Η πολιτική της αγοράς επιβάλλει μια νέα ανελαστική λογική, γιατί η προσφορά εργασίας είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση και αυτό δίνει τη δυνατότητα για φτηνή και αποδοτική εργασία. Ανάμεσα στην ποιότητα και την ποσότητα η αγορά εργασίας προσφέρει ποιότητα στο μικρότερο κόστος. Η ιδεολογία αυτή ξεκινά από τη μικρή ηλικία με την προσπάθεια των γονιών να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους εφόδια για το μέλλον. Οι επιλογές της οικογένειας στρέφονται γύρω από δεξιότητες (υπολογιστές, ξένες γλώσσες κλπ ) και όχι τόσο γύρω από ζητήματα κουλτούρας. Η λογική της επένδυσης «γνώση» πρέπει να φέρει ένα καλό αποτέλεσμα «απόδοση».

Άρα το εργασιακό περιβάλλον επιβάλλει τη δική του λογική και ακόμη περισσότερο οδηγεί σε μια πιο εξειδικευμένη γνώση που οδηγεί τα πράγματα. Επιλογές που προσφέρουν μια σφαιρικότερη θεώρηση του κόσμου μπαίνουν στο περιθώριο, ενώ η πολιτιστική ταυτότητα μπαίνει μέσα στη λογική των reality shows, αναζητώντας ένα συγκεκριμένο αισθητικό μοτίβο, που επιλέγεται για λογαριασμό του κοινού.

Η σημερινή πραγματικότητα δεν έχει ινδάλματα (Τσε Κεβάρα, Μέρλιν Μονρόε, Μπίτλς κλπ), έχει την λογική μιας αντικειμενικής αξίας που θα εξαργυρωθεί σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή, γι’ αυτό πολλές φορές η αναζήτηση τέτοιων ηρώων, όπως οι παραπάνω προσωπικότητες, παίρνει διαχρονική αξία. Η σύγχρονη πραγματικότητα φαίνεται στείρα κι άδεια στα μάτια των νέων, ίσως γιατί όλα μπαίνουν κάτω από τη διαδικασία της αποδόμησης και η ίδια η κοινωνία μοιάζει περισσότερο ενοχική.

Μέσα σε τέτοια δεδομένα το κοινωνικό περιβάλλον μοιάζει σκληρό και το περιβάλλον εργασίας λιγότερο ανεκτικό. Οι απαιτήσεις της αγοράς γίνονται πιο δύσκολες όσο τα οικονομικά μεγέθη μειώνονται, λόγω της κρίσης, και αυξάνονται τα επίπεδα της ανεργίας. Οι επενδύσεις μειώνονται ενώ το κόστος διαβίωσης ανεβαίνει. Ο νέος κόσμος επιλέγει να μειώσει τις απαιτήσεις του και προσπαθεί να βρει δουλειά με κάθε υποχώρηση. Σε μια δαρβινική πραγματικότητα, όπως την περιγράψαμε παραπάνω, οι όροι για τη νεολαία είναι δυσανάλογοι και λειτουργούν σ’ ένα κλίμα ανασφάλειας.

Η ίδια η νέα γενιά έχει κάθε λόγο να αμφισβητεί τη λογική της δικής μας γενιάς, γιατί δεν αλλάξαμε τα δεδομένα και στηρίξαμε ένα σύστημα που οδήγησε τον κόσμο σε οικονομική, κοινωνική και πολιτική χρεοκοπία. Μεταγγίσαμε τα αδιέξοδα του μεσοπολέμου στη σύγχρονη κοινωνία και επιτρέψαμε στην απόγνωση να κυριαρχήσει. Η οικονομική κρίση αποτελεί το σάλπισμα για τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο που έχει οικονομικά, ενεργειακά και οικολογικά χαρακτηριστικά, ενώ οι λαοί είναι θεατές σ’ ένα σενάριο πολυεπίπεδης εξαθλίωσης.

Αν θέλαμε να επιλέξουμε ένα δρόμο διεξόδου, αυτός θα είχε το χαρακτήρα μιας ριζικής μεταβολής της κοινωνίας και θα έθετε νέες δομές ανάπτυξης, εκμεταλλευόμενοι τη συσωρευμένη γνώση που επενδύθηκε στη νέα γενιά και παραμένει αναξιοποίητη, προς όφελος της ίδιας της κοινωνίας. Η ανάγκη των νέων βρίσκεται στη βάση της προσφοράς και της οικοδόμησης ενός κόσμου όπου όλοι έχουν τη δική τους θέση μέσα από τις επιλογές και την προσφορά τους.

Το περιβάλλον εργασίας αποτύπωσε τις παραμέτρους μιας λανθασμένης πορείας που οδήγησε το πιο υγιές κομμάτι της κοινωνίας στο περιθώριο, αλλά την ίδια στιγμή μεταβλήθηκε σε ένα θνησιγενές πεδίο οικονομικής παρακμής. Η νεολαία δεν μπορεί να συμβιβαστεί με αυτά τα δεδομένα, ούτε θα σταματήσει να αποζητά τις διεξόδους που θα βγάλουν τον κόσμο έξω από τη σημερινή κατάσταση.

Ανάμεσα στην επιλογή του συμβιβασμού και της ανάπτυξης οι νέοι επιλέγουν το δεύτερο και υποχρεώνουν όλους εμάς να κάνουμε το άλμα προς το μέλλον. Πέρα από τις ανάγκες της αγοράς υπάρχει και η ανάγκη της κοινωνίας και η κοινωνία βασίζεται στα πρόσωπα και όχι στους αριθμούς. Οι αριθμοί αντιγράφονται, οι άνθρωποι είναι μοναδικοί. Η εργασία μπορεί να πάρει πολλές μορφές, αλλά μόνον η ανθρώπινη παρουσία μπορεί να της δώσει όραμα για ένα καλύτερο αύριο.

Η βασική ανάγκη των νέων είναι το όραμα που δεν υπάρχει για να κινητοποιήσει τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις. Η σημερινή πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη δεν αφήνει πολλά περιθώρια για να πιστέψουν σε μια διαφορετική προοπτική, ενώ την ίδια στιγμή η Ευρώπη χάνει την πολιτική της σημασία μέσα στους ευρωαμερικανικούς σχεδιασμούς.

Τη στιγμή που η νεολαία βάλλεται από την ανεργία και προσπαθεί να ορθοποδήσει, δεν μπορεί να λειτουργήσει όλη αυτή η χημεία που θα διαμόρφωνε ένα όραμα. Ας μην ξεχνάμε ότι το «περιβάλλον εργασίας» εκφράζει την πολιτική ταυτότητα της εποχής του και οι σημερινές συνθήκες αναιρούν τις κατακτήσεις του παρελθόντος. Επομένως όχι μόνο δε μπορούμε να μιλήσουμε για πρόοδο, αλλά οδηγούμαστε σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα.

Αυτή η δραματική αλλαγή μοιάζει με κοινωνική ασθένεια που δημιουργεί πολλά προβλήματα ανάμεσα στους λαούς, αλλά κυρίως ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες. Οι νέοι εισπράττουν αυτή την πραγματικότητα και προσπαθούν να βρουν διέξοδο, γνωρίζοντας εκ προοιμίου ότι ο αγώνας για επαγγελματική αποκατάσταση δεν οδηγεί πάντοτε στην επιτυχία. Το εργασιακό περιβάλλον αποτυπώνει πάντοτε τα περιθώρια ανάπτυξης της κοινωνίας. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε περίπτωση οι ρυθμοί ανάπτυξης της κοινωνίας έχουν άμεση σχέση με τους δείκτες ανεργίας και δείχνουν τη δυνατότητα αξιοποίησης του εργατικού δυναμικού.

Μέσα σε αυτά τα δεδομένα εμφανίζονται τα κοινά μέτρα ανάπτυξης διαφορετικών χωρών, που δεν είναι πάντοτε αποδοτικά, γιατί δεν λαμβάνουν υπόψη τους τις διαφορετικές ανάγκες των λαών. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα γινόταν αντιληπτό ότι υπάρχουν διαφορετικοί ρυθμοί ανάπτυξης ανάμεσα στις χώρες του ευρωπαϊκού βορρά και του ευρωπαϊκού νότου. Αντίθετα, όλα βαίνουν σε μια ισοπεδωτική λογική, όπου όλοι αγωνίζονται να πετύχουν κάποιους δείκτες ανάπτυξης, χωρίς αυτό στην ουσία να είναι εφικτό. Έτσι οι λαοί μπαίνουμε στη λογική μιας αντιπαλότητας, κάτι που εισπράττει και η νεολαία, χωρίς αυτό να είναι το ζητούμενο, αλλά παραμένει μια λάθος εκτίμηση σε επίπεδο εντυπώσεων.

Η νεολαία της Ευρώπης βρίσκεται στο κέντρο όλων αυτών των εξελίξεων και εισπράττει, καθημερινά, μηνύματα που αποτελούν την εικόνα του προβλήματος που δημιούργησαν οι παλαιότερες γενεές. Στην ουσία, γίνεται αποδέκτης της αποδόμηση μιας ευρωπαϊκής ιδέας, που δεν έχει καμιά σχέση με την αλληλεγγύη που περιέγραψε κάποτε το ευρωπαϊκό όραμα. Είναι αλήθεια ότι η Ε.Ε. ήταν η εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, κάτι που λειτούργησε σε συνθήκες μιας άλλης εποχής. Η σημερινή Ευρώπη έχει να αντιμετωπίσει πολύ πιο σύνθετα προβλήματα, που είναι αποτέλεσμα θεαματικό αναλάβουν που συμβαίνουν στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό.

Οφείλουμε να σημειώσουμε, ότι τα βασικά ζητήματα που απασχολούν την ανθρωπότητα είναι πάντοτε τα ίδια, όμως η εξέλιξη της κοινωνίας δημιουργεί διαφορετικές συνθήκες που κάνουν τα ίδια ζητήματα να φαίνονται δυσκολότερα και αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολο τον αγώνα της νεολαίας. Το περιβάλλον εργασίας γίνεται όχι μόνο πιο απαιτητικό, αλλά και εντελώς διαφορετικό απ' ό,τι ήταν στο παρελθόν. Οι απαιτήσεις δεν αφορούν μόνο την αλλαγή στον τρόπο δουλειάς, αλλά επιβάλλουν -πολύ περισσότερο- αλλαγή στον τρόπο σκέψης.

Κάτι τέτοιο έχει σχέση με την πορεία του πολιτισμού και τις συνθήκες ζωής των ανθρώπων· ένα παράγοντα που αν το σκεφτούμε λίγο περισσότερο θα αντιληφθούμε ότι μας περιμένουν θεαματικές αλλαγές. Το ζήτημα είναι αν οι αλλαγές αυτές θα μας οδηγήσουν σε άρση των κοινωνικών κατακτήσεων ή αντίθετα σε ένα άλμα που θα φέρει την κοινωνία αρκετά βήματα μπροστά. Η κατάσταση που διαμορφώνεται μέσα από την «οικονομική κρίση» αφήνει ένα πλήγμα σ' αυτό που ονομάζουμε ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, διότι στην πραγματικότητα προσπαθεί να επιβάλει ένα ενιαίο μέτρο ανάπτυξης, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες ούτε της ευρωπαϊκής οικογένειας, ούτε των άλλων χωρών που βρίσκονται γύρω απ' αυτό το βιογραφικό χώρο που ονομάζουμε Ευρώπη. Είμαστε, όμως, υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε τη σημερινή κατάσταση με τέτοιον τρόπο που να δίνει διέξοδο στην νεολαία και αυτό μπορεί να γίνει μόνον αν κοιτάξουμε το μέλλον του κόσμου στα μάτια.

ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΚΑΤΣΑΡΟΣ (Chris Sintiki)

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σερρών, Τ.Κ. 62055
Στοιχεία επικοινωνίας:
Τηλ.: 2327110024 & 6976915473
e-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr
Ιστότοπος:
Blogger: http://www.blogger.com/profile/04651417400464064380
YouTube:
Το κανάλι του χρήστη christos411970
http://www.youtube.com/user/christos411970?feature=mhee
Profile on Face book:
Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)
twitter: Christos A. Katsaros
@Chris_Sintiki https://twitter.com/#!/Chris_Sintiki

Ποιο είναι το δημοφιλέστερο video ever στο youtube;

Μέχρι πριν λίγο καιρό γνωρίζαμε ότι το δημοφιλέστερο βίντεο στο Υοutube ήταν το “Baby” του Justin Bieber, ο οποίος μάλιστα αναδείχθηκε και μέσα από το συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο. Αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν καθώς από χθες το νέο βίντεο με περισσότερα views στην ιστορία, δηλαδή από την ημέρα που ξεκίνησε την λειτουργία του το Youtube είναι το γνωστό σε όλους μας videoclip του.... Νοτιοκορεάτη PSY με το hit του “Gangnam Style με περισσότερα από 824.000.000 views”! Το videoclip Baby του Justin Bieber κατείχε την πρώτη θέση στη λίστα των δημοφιλέστερων video του YouTube από τον Ιούλιο του 2010, όταν και ξεπέρασε το videoclip Bad Romance της Lady Gaga. Μάλιστα το Gangnam style συνεχίζει την ξέφρενη πορεία του με 7.000.000–10.000.000 views την ημέρα από τον Αύγουστο που ξεκίνησε να προβάλλεται.Αναμένουμε να δούμε σε ποιο νούμερο θα φθάσει το hit του PSY, καθώς μέσα στον επόμενο μήνα λογικά θα ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο views.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ>>

fouska.gr

Συναυλία και έκθεση ζωγραφικής για τη UNICEF στο Μέγαρο Μουσικής

Στα παιδιά που ζουν στο περιθώριο της ζωής είναι αφιερωμένο το διήμερο καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, που θα φιλοξενηθεί στο Μέγαρο Μουσικής την Κυριακή 25 και τη Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012, τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για την ενίσχυση του έργου της UNICEF. «Προσφέρουμε τα έσοδα έργων ζωγραφικής δια χειρός Γεωργίου Πηρούνια και εκείνα της συναυλίας με έργα σύγχρονης λόγιας μουσικής της Αθηνάς Παυλάκη-Πηρούνια για τα παιδιά που δεν απολαμβάνουν την αγάπη, τη φροντίδα, την ευημερία, τη χαρά, την ξενοιασιά, την ασφάλεια, την πρόοδο, δεδομένα αγαθά που προσφέρουμε στα δικά μας παιδιά», αναφέρουν οι καλλιτέχνες.

Η έκθεση με τίτλο «Τα παιδιά της σκιάς», του κ. Γεωργίου Πηρούνια,περιλαμβάνει 38 πίνακες, οι οποίοι απεικονίζουν υπαρκτά κι όχι φανταστικά πρόσωπα σε μαύρο φόντο. Φιγούρες παιδιών που ζουν δίπλα μας μια θλιβερή πραγματικότητα, την οποία οι Μεγάλοι διαμόρφωσαν για το μέλλον τους. Τα έργα του ζωγράφου θα εκτεθούν με ελεύθερη είσοδο στο φουαγιέ της αίθουσας «Νίκος Σκαλκώτας» την Κυριακή από τις 11 το πρωί έως τις 9 το βράδυ και τη Δευτέρα από τις 6 το απόγευμα έως τις 10 το βράδυ.

Παράλληλα, οι «Μουσικές Αναδρομές» της συνθέτριας Αθηνάς Παυλάκη-Πηρούνια, σε μουσική διεύθυνση του μαέστρου Μίλτου Λογιάδη θα παρουσιαστούν στην αίθουσα «Νίκος Σκαλκώτας» τη Δευτέρα 26 Νοεμβρίου στις 8 το βράδυ. Στο μουσικό αυτό ταξίδι, το οποίο θα παρουσιαστεί σε δύο μέρη, συμμετέχουν οι Σολίστ, Νίκος Μάνδυλας στο βιολί, Βίκυ Στυλιανού στο πιάνο, Σπύρος Λάμπουρας και Χαράλαμπος Ταλιαδούρος στα κρουστά.

Η προπώληση εισιτηρίων για τη συναυλία έχει ήδη ξεκινήσει από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και οι τιμές ξεκινούν από 5 ευρώ για φοιτητές και φτάνουν τα 25 ευρώ.

Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν σε αυτή την προσπάθεια, μπορούν να δουν και τους 38 πίνακες της Έκθεσης στο ιστολόγιο του ζωγράφου, ενώ έχουν τη δυνατότητα να παραγγείλουν το έργο που επιθυμούν στο τηλέφωνο 210 2836003. Οι πίνακες που πωλούνται θα παρακρατηθούν, θα αναγράφεται επάνω το όνομα του χορηγού κατά τη διάρκεια της Έκθεσης και θα σταλεί στον ιδιοκτήτη του 5 ημέρες μετά το πέρας της εκδήλωσης. Οι τιμές των έργων ξεκινούν από 500 ευρώ και φτάνουν και τις 3000 ευρώ.

Τίτλοι τέλους για Γκερέκου και Βοσκόπουλο;

Ακόμη ένα διαζύγιο χτυπάει την πολιτική και τη showbiz, αφού η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ο ερωτικός τραγουδιστής Τόλης Βοσκόπουλος οδεύουν προς τη λύση του γάμου τους.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με άρθρο του περιοδικού "Ciao", ο Τόλης Βοσκόπουλος και Άντζελα Γκερέκου μένουν χωριστά εδώ και αρκετούς μήνες, εκείνος στη Γλυφάδα και εκείνη στην Κέρκυρα, γεγονός που ενισχύει τις φήμες περί χωρισμού του ζευγαριού.

Έπειτα από 16 χρόνια γάμου και ένα παιδί, το ζευγάρι πλέον ζει χωριστά εδώ και μήνες, σύμφωνα πάντα με όσα δήλωσαν άνθρωποι του στενού περιβάλλοντός τους τόσο στο περιοδικό, όσο και στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star...

Επίσης, το διάσημο ζευγάρι, σύμφωνα με συγγενικό πρόσωπο του τραγουδιστή, δεν πέρασε μαζί τις καλοκαιρινές του διακοπές. Πληροφορίες λένε πως οι τριγμοί στο γάμο και οι δικαστικές περιπέτειες του τραγουδιστή για τα χρέη στην εφορία, δεν άργησαν να φέρουν τον χωρισμό.

Πάντως, άτομα από το περιβάλλον της Άντζελα Γκερέκου διαψεύδουν τις φήμες και τονίζουν ότι η Άντζελα όντως περνάει πολύ χρόνο στην Κέρκυρα, λόγω όμως υποχρεώσεων...

Θέμα στο Reuters οι χιλιάδες αυτοκτονίες στην Ελλάδα

Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters αναφέρθηκε σε ρεπορτάζ του στο κύμα αυτοκτονιών που σαρώνει τους τελευταίους μήνες την Ελλάδα, συνδέοντάς του ευθέως με τα κοινωνικά προβλήματα που συνοδεύουν τη λιτότητα του Μνημονίου.“Οι απόπειρες αυτοκτονίας αυξάνονται στην Ελλάδα της κρίσης”, είναι ο τίτλος του σχετικού ρεπορτάζ, ενώ στη συνέχεια καταγράφονται στοιχεία τα οποία έχει δώσει στη Βουλή ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας, σύμφωνα με τα οποία το 2009 έγιναν ....
677 απόπειρες αυτοκτονίας, το 2010 830 και το 2011 927.Για το 2012, έχουν καταγραφεί ήδη 690 περιστατικά μέχρι τον Αύγουστο, και σύμφωνα με τις σχετικές εκτιμήσεις που επικαλείται το ρεπορτάζ, η τάση που καταγράφεται είναι ανοδική...

Παγκόσμια ανακάλυψη από απόφοιτη του Πολυτεχνείου Κρήτης - Δημιούργησε την ηλεκτρονική «ταυτότητα καρδιάς»

Της Κορίνας Καφετζοπούλου

Την πρώτη ηλεκτρονική ταυτότητα με αποτύπωμα το «χτύπο της καρδιάς» έκανε μια Ελληνίδα ερευνήτρια, μόλις στα 27 της χρόνια. Η Δρ. Φωτεινή Αγραφιώτη η οποία κατάγεται από την Κοζάνη και σπούδασε στο Πολυτεχνείο Κρήτης, στα Χανιά, συνέχισε τις σπουδές της, με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Εκεί έκανε και τη σπουδαία αυτή παγκόσμια ανακάλυψη, που φέρνει νέα δεδομένα, στην ασφάλεια, στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, στην τηλεϊατρική, όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές ακόμα και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια! Σύμφωνα με το λογισμικό που έφτιαξε, οι συσκευές, μπορούν να ανοίξουν αποκλειστικά από το χρήστη όταν τις αγγίξει με τα δάκτυλά του, και να κλειδώσουν αυτόματα όταν η συσκευή απομακρυνθεί από τα χέρια του, με "κωδικό" τον παλμό της καρδιάς του!...

Η συσκευή μπορεί να καταγράφει τα πάντα -μέχρι και το συναίσθημα που αλλάζει από τους χτύπους της καρδιάς, την αναπνοή, την πίεση και ό,τι έχει σχέση με την κλινική εικόνα του χρήστη.
Η έρευνα έχει προχωρήσει και βρέθηκε η δυνατότητα καταγραφής του καρδιογραφήματος από τα δάκτυλα στο tablet, αναγνώριση του χρήστη από τα smartphones, μέχρι και έλεγχος του συναισθήματος από χειριστήρια των παιχνιδιών, τα οποία μπορούν να το αναγνωρίζουν και να προσαρμόζουν το παιχνίδι στις αντοχές του χρήστη!

Ήδη το HeartID χρησιμοποιείται σε στρατιωτικό περιβάλλον, καταγράφει ιατρικά το στρατιώτη, ενώ υπάρχει μέχρι και η δυνατότητα στην εξέλιξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων να αποφεύγονται λάθη και να σκοτώνονται σύμμαχοι, όπως έγινε στον πόλεμο του Αφγανιστάν, όπου Αμερικανοί στρατιώτες κατά λάθος σκότωσαν Καναδούς.
Το HeartID που προέκυψε από την εργασία της Φωτεινής Αγραφιώτη, μαγνήτισε το ενδιαφέρον τόσο της πανεπιστημιακής κοινότητας του Τορόντο όσο και της καναδικής κυβέρνησης, που «επένδυσε» πάνω της δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να δημιουργήσει τη δική της εταιρεία "Bionym", να συνεχιστεί η έρευνα για το καρδιογράφημα και αυτή η τεχνολογία να συμβάλει στον τομέα των εξαγωγών του Καναδά.

Ήδη επενδυτικοί κολοσσοί ενδιαφέρονται για την αγορά του λογισμικού προκειμένου αυτό να προσαρμοστεί σε πληθώρα ηλεκτρονικών συσκευών.
Η Δρ. Φωτεινή Αγραφιώτη σε μια εφ'όλης της ύλης συνέντευξη της στο MadeinCreta μίλησε για την ανακάλυψή της, ενώ απάντησε και στο πολύ λεπτό ζήτημα της παραβίασης των προσωπικών δεδομένων, καθώς, η ταυτοποίηση από το χτύπο της καρδιάς κι άλλα βιομετρικά στοιχεία, φαντάζει εφιαλτική.
Για τη διαφύλαξη των στοιχείων αυτών, η επιστήμονας απάντησε ότι παράλληλα με το HeartID αναπτύχθηκε μια τεχνολογία που ονομάζεται «βιομετρική κρυπτογραφία» η οποία κλειδώνει τα καρδιογραφήματα με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορεί κάποιος να «αναγνωριστεί» χωρίς να χρειαστεί ποτέ να ξεκλειδώσουν τα «στοιχεία» του, οι εταιρείες που θα χρησιμοποιήσουν το λογισμικό.

Η ανακάλυψη
-Είστε ο πρώτος άνθρωπος που ανακάλυψε πως οι χτύποι της καρδιάς μπορούν να είναι η νέα ηλεκτρονική μας ταυτότητα. Πώς προέκυψε αλήθεια αυτή η ανακάλυψη;
-«Την εποχή που ξεκινούσα το διδακτορικό μου ήταν ήδη φανερό ότι ορισμένες τεχνολογίες ήταν διάτρητες. Όπως το δακτυλικό αποτύπωμα ή η αναγνώριση προσώπου που δεν παρείχαν την πρέπουσα ασφάλεια. Για παράδειγμα, ο καθένας αφήνει το δακτυλικό του αποτύπωμα παντού και είναι πολύ εύκολο κάποιος να το κλέψει. Επίσης, στη Ν. Αμερική είναι πλέον γνωστό ότι ακρωτηριάζονται δάκτυλα για να υπάρχουν ψεύτικα αποτυπώματα που χρησιμοποιούνται από εγκληματίες. Υπήρχε λοιπόν η ανάγκη για την «εμφάνιση» ενός βιομετρικού χαρακτηριστικού που θα ήταν πιο δύσκολο να κλαπεί. Κάπως έτσι προέκυψε το καρδιογράφημα. Είναι «προστατευόμενο» μέσα στο σώμα μας, μοναδικό, κανένας δεν μπορεί να το αποκτήσει χωρίς τη θέλησή μας και επιπλέον η ύπαρξή του και μόνο αποτελεί ένδειξη «ζωντανού χρήστη», κάτι που δε συμβαίνει με το δακτυλικό αποτύπωμα ή ακόμα και με το πρόσωπο».
-Αυτή η «συσκευή» θα μπορεί να ξεκλειδώνει τους υπολογιστές μας, τα τηλεφωνά μας, τα ΑΤΜ, τα video games ή οποιαδήποτε άλλη ηλεκτρονική συσκευή;
-«Ναι, το HeartID ξεκλειδώνει οποιαδήποτε συσκευή πιάνουμε με τα δυο μας χέρια, αλλά η εφαρμογή δε σταματάει εκεί. Αφού σε αναγνωρίσει και ξεκλειδώσει το λογαριασμό σου συνεχίζει να σε ταυτοποιεί σε κάθε χτύπο της καρδιάς σου, ενώ εσύ χρησιμοποιείς την συσκευή χωρίς απαραίτητα να καταλαβαίνεις ότι αυτό συμβαίνει. Αν κάποιος πάρει τη συσκευή από τα χέρια σου, το HeartID θα αντιληφθεί αμέσως την αλλαγή του χρήστη και θα κλειδώσει τα προσωπικά σου στοιχεία».

Εκδήλωση για τα 50 χρόνια ζωής του Μικρού Σερίφη!

Το 2012 είναι μια πολύ σημαντική χρονιά για τους λάτρεις της φαντασίας και των κόμικς, παγκοσμίως!...
Στην Ιταλία γιορτάζουν τα 50 χρόνια από την δημιουργία του Diabolik, του διασημότερου και μακροβιότερου αντιήρωα των ευρωπαϊκών κόμικς!...
Στις Η.Π.Α. γιορτάζουν τα 50στά γενέθλια των δικών τους Σούπερ Ηρώων: του Spider-Man, του Thor, του Doctor Doom και του Hulk!...
Στην Αγγλία γιορτάζουν τα 50 κινηματογραφικά χρόνια του James Bond!…
Στην Ελλάδα γιορτάζουμε τα 50 χρόνια ζωής του Μικρού Σερίφη, του θρυλικού ήρωα με τον οποίο μεγάλωσαν ολόκληρες γενιές αναγνωστών!...
Το “Club Φίλων Μικρός Σερίφης”, σε συνεργασία με το “GreekComics.gr”, σας προσκαλούν στην εκδήλωση που θα γίνει στην Λέσχη Φίλων των Κόμικς (Αγίας Ειρήνης 5, Μοναστηράκι), το Σάββατο 1η Δεκεμβρίου 2012, ώρα 19:00.
Αν είστε μιας κάποιας ηλικίας, σίγουρα έχετε διαβάσει κι εσείς κάποτε, τουλάχιστον ένα τεύχος με την Θρυλική Τετράδα: Τζιμ Άνταμς, Ντιάνα Μόρισον, Πεπίτο Γκονζάλες, Τσιπιρίπο… Σε σας δεν χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω… Ελάτε να ξανασυναντήσετε τους αγαπημένους σας ήρωες και να θυμηθείτε τις υπέροχες περιπέτειές τους.
Αν είστε νεαροί φίλοι των κόμικς και ποτέ δεν έτυχε να πέσει στα χέρια σας ένα τέτοιο περιοδικό, ελάτε να πάρετε μια γεύση από τα περιοδικά που διαβάζανε οι γονείς σας τις δεκαετίες του ’60, του ’70 και του ’80... Και να είστε σίγουροι ότι δεν θα χάσετε!
Στην εκδήλωση θα παρευρεθούν προσωπικότητες του χώρου των κόμικς και των εκδόσεων γενικότερα, θα υπάρξουν ομιλίες αλλά και ανοιχτή συζήτηση με το κοινό!
Η παρουσία σας θα μας γεμίσει χαρά…

2012
ΕΤΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΣΕΡΙΦΗ
ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ!
1962-2012
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ

http://mikrosserifis.blogspot.com/
CLUB ΦΙΛΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΣΕΡΙΦΗ

Συνελήφθησαν οι ληστές του Μουσείου της Αρχαίας Ολυμπίας

Συνελήφθησαν οι ληστές του μουσείου της Αρχαίας Ολυμπίας. Αχαιοί αστυνομικοί υποδύθηκαν τους αγοραστές και κατάφεραν να συλλάβουν τους τρεις Αχαιούς ληστές, ηλικίας 36, 41 και 50 ετών. Όπως μεταδίδουν πατρινά ΜΜΕ, οι δράστες επιχείρησαν να πουλήσουν δαχτυλίδι της μυκηναϊκής εποχής έναντι 300.000 ευρώ σε αστυνομικό που εμφανίστηκε ως αγοραστής.
Το ραντεβού είχε δοθεί σε ξενοδοχείο της Πάτρας χθες (23/11) το μεσημέρι, όπου και έγινε η σύλληψη. Σύμφωνα με το patrastimes.gr, o δράστης έβγαλε όπλο, αλλά...
ακινητοποιήθηκε εγκαίρως και στη συνέχεια «έδωσε» και τους δύο συνεργούς του.
Οι δράστες υπέδειξαν και το σημείο όπου είναι θαμμένα τα υπόλοιπα κλοπιμαία, σε διπλανό χωριό της Αρχαίας Ολυμπίας...

Το συγκλονιστικό γράμμα της άνεργης μάνας με 4 παιδιά απο την Πάτρα

Μία συγκλονιστική επιστολή έφτασε στο nocomments από μία μητέρα 4 παιδιών, που βρίσκεται κυριολεκτικά σε απόγνωση. Η 34χρονη περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με την οικογένειά της τον τελευταίο χρόνο που πλέον δεν της έχουν αφήσει άλλα περιθώρια. Σας παραθέτουμε την επιστολή ως έχει: Ονομάζομαι Κ.Α. είμαι 34 ετών, παντρεμένη εδώ και 17χρόνια και έχω 4 παιδιά. Ένα κορίτσι 14 και τρία αγόρια 10, 9 και 6 ετών. Σήμερα το πρωί δεν είχα να δώσω στα παιδιά ούτε γάλα, πήγαν νηστικά στο σχολείο και δεν ήταν η πρώτη φορά. Το μεσημέρι για τέταρτη συνεχόμενη μέρα τους έφτιαξα μακαρόνια και το απόγευμα για Τρίτη φορά σύνδεσα παράνομα το ρεύμα στο σπίτι μου. Έσφιξα την γροθιά μου, κοίταξα τον άντρα μου στα μάτια και του ψιθύρισα «θα το παλέψουμε…». Αυτό λέω και στον εαυτό μου κάθε μέρα, κάθε πρωί που ξυπνάω κάθε βράδυ που κοιμίζω τα παιδιά μου. ΘΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΩ!....

Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές, που λυγίζω. Υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχω το βλέμμα των παιδιών μου όταν μου ζητούν τα βασικά… ένα πιάτο φαΐ ένα κουλούρι για το σχολείο, ένα ζευγάρι παπούτσια… Υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι να ανέβω στην ταράτσα και να δώσω τέλος στη ζωή μου και άλλες που θέλω να πάρω ένα όπλο και να σκοτώσω όλους αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή την τραγική κατάσταση… Υπάρχουν στιγμές δύσκολες που όπως αυτή εδώ που αποφάσισα να σας γράψω για τον Γολγοθά που ανεβαίνουμε με την οικογένειά μου και φοβάμαι για το πιο θα είναι το τέλος.
Είμαστε δύο άνθρωποι νέοι, έτοιμοι να στύψουμε την πέτρα. Έχουμε πάει παντού για να βρούμε δουλειά, έχουμε ρωτήσει όλο τον κόσμο για μία θέση εργασίας, αλλά βρίσκουμε συνεχώς κλειστές πόρτες, και παίρνουμε μία και μόνο απάντηση, «Δεν χρειαζόμαστε άτομα».
Ο άντρας μου απολύθηκε από το εργοστάσιο που δούλευε στις αρχές του χρόνου. Μέχρι το περασμένο Πάσχα, κουτσά στραβά, τα βγάζαμε πέρα, έκανε λίγα μεροκάματα από εδώ και από εκεί. Από το Πάσχα μέχρι σήμερα όμως τα έσοδά μας είναι 100ευρώ το μήνα, που παίρνω εγώ, καθαρίζοντας ένα γραφείο και 320ευρώ το δίμηνο, το επίδομα των πολυτέκνων. 420ευρώ το δίμηνο. Με αυτά τα χρήματα, πρέπει να πληρώσω, φως, νερό, τηλέφωνο. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να φάμε. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να αγοράσω τα φάρμακα για το άσθμα που παίρνουν τα δύο μου αγόρια. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να καλύψω τις βασικές ανάγκες τις οικογένειάς μου, αλλά δυστυχώς, όπως θα καταλάβαινε και ο πιο χαζός άνθρωπος σε αυτή την χώρα 420ευρώ το δίμηνο, δηλαδή μόλις 210ευρώ το μήνα ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ!
Το σπίτι μας το έχουμε αγοράσει με δάνειο, το οποίο έχω σταματήσει να το πληρώνω εδώ και δύο χρόνια. Όταν δηλαδή η οικονομική κρίση χτύπησε και την δική μας πόρτα. Δεν θυμάμαι καν πόσο είναι το ποσό που χρωστάμε στην τράπεζα, έχω χάσει τον λογαριασμό και στη κατάσταση που βρίσκομαι αυτή την στιγμή έχει σταματήσει και να με απασχολεί.
Στις 29 Οκτωβρίου, ήρθε στο σπίτι μας το συνεργείο της ΔΕΗ και μας έκοψε το ρεύμα. Έτρεξα αμέσως στα γραφεία της ΔΕΗ, πήγα στον διευθυντή, τον παρακάλεσα να μου κάνει ένα διακανονισμό, με ένα ποσό που να μπορώ να πληρώσω. Μου ζητούσε 300ευρώ άμεσα, εδώ και τώρα. Μου είπε «δώσε 300ευρώ, δεν ξέρω που θα τα βρεις και δεν μ’ ενδιαφέρει. Αν δεν μας πληρώσεις δεν μπορούμε να σου συνδέσουμε το ρεύμα». Το γεγονός πως στο σπίτι έχω 4 ανήλικα παιδιά δεν νομίζω καν να τον άγγιξε. Απλά αδιαφόρησε. Ήταν ανένδοτος!
Έφυγα από την ΔΕΗ έχοντας χάσει την γη κάτω από τα πόδια μου. Τι θα συνέβαινε όταν τα παιδιά θα επέστρεφαν από το σχολείο; Όχι αυτό δεν θα το άντεχαν ούτε αυτά, αλλά ούτε και εγώ. Έτσι αποφάσισα να αδιαφορήσω και εγώ για τους κανονισμούς της ΔΕΗ. Βρήκαν ένα κύριο, μάλλον ηλεκτρολόγος θα ήταν, ο οποίος μου είπε πως μπορεί να συνδέσει το ρολόι. Παράνομα! Είναι η πρώτη παρανομία που κάνω και εγώ στη ζωή μου! Του είπα χωρίς δεύτερη σκέψη να το συνδέσει αμέσως. Έτσι και έγινε. Λίγο καιρό μετά το συνεργείο της ΔΕΗ ήρθε ξανά, μου το έκοψαν για δεύτερη φορά και φυσικά το σύνδεσα ξανά… έτσι ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος αυτοί να το κόβουν και εγώ να το συνδέω. Βέβαια κάθε φορά που συμβαίνει αυτό μου βάζουν και από ένα πρόστιμο αλλά πλέον λίγο με ενδιαφέρει και αυτό.
Στην ΕΥΔΑΠ τα πράγματα ήταν καλύτερα. Ο διευθυντής ευτυχώς είναι πάνω από όλα άνθρωπος. Μου είπε πως κανένας δεν πρόκειται να μου κόψει το νερό, και να δίνω όσα μπορώ, έστω και 10 ευρώ. Και αυτό κάνω. Δεν μου περισσεύουν ούτε αυτά τα 10ευρώ, τα κόβω από τις βασικές ανάγκες των παιδιών μου, αλλά ευγνωμονώ έναν άνθρωπο που έδειξε κατανόηση και τα δίνω κάθε μήνα.
Στην γειτονιά δεν έχω δώσει δικαιώματα. Δεν ξέρει κανείς τι συμβαίνει πίσω από την πόρτα του σπιτιού μου. Προσπαθώ να κρατήσω την αξιοπρέπειά μου και πάνω από όλα την αξιοπρέπεια των παιδιών μου. Δεν ζητιανεύω και δεν θέλω να δώσω το δικαίωμα σε κανέναν να με λυπηθεί. Δεν έχω ανάγκη από λύπηση, από δουλειά έχω ανάγκη. Μια δουλειά για μένα και μία για τον σύζυγό μου.
Κανένα δικαίωμα δεν έχουν δώσει ούτε τα παιδιά μου στο σχολείο. Δεν λένε σε κανένα τι συμβαίνει στο σπίτι μας και αν πήγαν νηστικά σήμερα για μάθημα. Κάποιες μέρες τους αγοράζω ένα κουλούρι και το μοιράζω στα τρία. Δεν τους δίνω κάθε πρωί γάλα. Την μία μέρα γάλα, την άλλη τσάι κάποιες μέρες ίσως και τίποτα. Το μεσημέρι μαγειρεύω ρύζι, μακαρόνια, όσπρια… κρέας τρώμε μία φορά στις 15 και αυτό κοτόπουλο.
Τα παιδιά δείχνουν κατανόηση, βλέπουν τις προσπάθειές μας και κάνουν υπομονή. Όσο μπορούν. Όμως και αυτά κάποιες στιγμές δεν αντέχουν. Βλέπουν τους συμμαθητές τους φίλους τους και αναρωτιούνται εμείς γιατί να μην έχουμε, εμείς γιατί να μην μπορούμε.
Αυτό που με τρομάζει είναι πως τα αγόρια μου αγριεύουν. Η συμπεριφορά τους αλλάζει, γίνονται επιθετικά ενώ δεν ήταν. Για μικρά πράγματα ανούσια, επαναστατούν. Φοβάμαι πως και αυτά έχουν φτάσει στα όριά τους.
Δυστυχώς ούτε εγώ, ούτε ο σύζυγός μας δεν έχουμε καμία βοήθεια από τις οικογένειες μας… Και αυτοί τα βγάζουν δύσκολα πέρα.
Ο λόγος που σήμερα έκατσα και έγραψα όλα αυτά είναι γιατί ζητάω μέσα από τα βάθη της καρδιά μου βοήθεια. Δεν ζητιανεύω, δεν θέλω από κανέναν να μου δώσει χρήματα ή φαγητό. Μια δουλειά ζητάω για μένα και για τον σύζυγό μου. Μία δουλειά για να σταθούμε στα πόδια μας. Μια δουλειά για να σηκώσουμε και πάλι κεφάλι. Γιατί δεν αντέχω αυτές τις μέρες, όπως την σημερινή, που στο πορτοφόλι μου δεν έχει ούτε ένα ευρώ για αγοράσω ένα ψωμί.
Ποτέ δεν πίστευα, ούτε εγώ ούτε ο σύζυγός μου ότι θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Δεν ήμασταν πλούσιοι, αλλά είχαμε όλα όσα χρειαζόμασταν και ήμασταν ευτυχισμένοι. Η ζωή μας από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήταν ένας καθημερινός αγώνας αλλά δεν παραπονιόμουν, μου έφτανε η αγκαλιά των παιδιών μου και η ικανοποίηση να τους παρέχω όσα χρειάζονται. Αυτό είναι, που με σκοτώνει σήμερα. Δεν με νοιάζει για μένα αλλά δεν μπορώ, δεν αντέχω να μην μπορώ να δώσω στα παιδιά μου όσα χρειάζονται. Κρατάω με νύχια και με δόντια την οικογένειά μου δεμένη. Με τον σύζυγό μου έχουμε γίνει ένα, είμαστε εγώ γι’ αυτόν και αυτός για μένα.
Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, παρακαλάω όλο τον κόσμο να με βοηθήσει να βρω μια δουλειά. Αυτό θα με έκανε ευγνώμων… θα επέστρεφε το χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών μου. Μια δουλειά για να μπορώ να ζήσω και εγώ, και τα παιδιά μου αξιοπρεπώς.
Σας ευχαριστώ!

Με εκτίμηση
Κ. Α.
Από Πάτρα

Πηγή: nocomments

Το χρεοκοπημένο εκδοτικό κατεστημένο

Μαθήματα σταθερότητας και δημοσιογραφικής φερεγγυότητας δίνουν τελευταία πολλές από τις εφημερίδες του πρώην εκδοτικού κατεστημένου. Οι περισσότερες από τις εφημερίδες της χώρας μας έχουν καταντήσει πλέον φυλλάδες του περιθωρίου που με τα χίλια ζόρια προσπαθούν να κρατηθούν στη ζωή κυνηγώντας τους αναγνώστες με το τουφέκι και αλλάζοντας πολιτική γραμμή ανάλογα με το που φυσάει ο άνεμος! Ούτε τα DVD τις σώζουν πια, ούτε και τα κουπόνια των super market (τι άλλο θα σκαρφιστούν άραγε αύριο;).
Τρανό παράδειγμα η εφημερίδα "Αυριανή", το άλλοτε κραταιό προπύργιο του ισχυρού Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, η "Εφημερίδα που γκρέμισε τον Καραμανλισμό" (παλιός της υπότιτλος) και η οποία -αφού έκανε μια βόλτα από τον χώρο της δεξιάς- τώρα τα γυρίζει και υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ! Ίσως να νοσταλγούν κι αυτοί το παλιό Πασοκικό κατεστημένο, το οποίο δεν εννοούν να καταλάβουν ότι έχει χαθεί ανεπιστρεπτί, όσες υποσχέσεις για επιστροφή σε αυτό κι αν δίνει ο "ηγέτης" (!!!) Τσίπρας!
Κύριοι, ώρα να συνειδητοποιήσετε ότι πλέον δεν σας πιστεύουν τα πρόβατα... Εκτός, ίσως, από εκείνα που τα σέρνετε μαζί σας για μια μελλοντική νέα μαζική σφαγή... Προσέξτε, όμως, μην ξυπνήσουν και αυτά στην διαδρομή και σας το σκάσουν στο δρόμο!...